ฉันแต่งงานกับเสิ่นจิ่งหยวนมาห้าปี จนกระทั่งวันที่เขาพ้นจากข้อกล่าวหาและจะต้องกลับไปยังเมืองหลวง ฉันถึงได้รู้ว่าเขาคือองค์ชายสาม เขาบอกให้ฉันเก็บข้าวของ โดยบอกว่าจะพาฉันไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในเมืองหลวง แต่ในใจลึกๆ ฉันได้เตรียมกระเป๋าเดินทางเพื่อออกจากด่านไว้แล้ว ขณะที่ฉันกลับบ้านพร้อมกับขนมปังแบนที่ยังขายไม่หมด เสิ่นจิ่งหยวนก็กำลังก้าวออกจากประตูพอดี เขาสวมชุดที่เปลี่ยนไปจากเสื้อสีฟ้าซีดๆ ที่เขาเคยใส่ประจำ มงกุฎหยกประดับผม และมีรัศมีแห่งความโอ้อวดที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ฉันเพิ่งรู้ฐานะของเขา และเห็นผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา—คู่หมั้นของเขาจากเมืองหลวง ซูว่านหนิง ผู้ซึ่งงดงามและสง่างาม มือทั้งส...















