Inexpressive Kashiwada and Expressive Oota

โอตะคุงเป็นคนเก็บอาการไม่อยู่ สีหน้าของเขาสะท้อนทุกความคิดและความรู้สึกออกมาอย่างชัดเจน ในทางกลับกัน คาชิวาดะซังกลับเป็นคนที่เดาทางไม่ได้เลย เพราะสีหน้าของเธอไม่เคยเปลี่ยนไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ด้วยความรู้สึกขัดใจกับความไร้สีหน้าของคาชิวาดะซังอยู่เป็นนิจ โอตะคุงจึงตั้งเป้าหมายที่จะทลายกำแพงความนิ่งสงบของเธอให้ได้ โดยสรรหามุกตลกและสารพัดวิธีแกล้งสารพัดรูปแบบมาใช้—ตั้งแต่แมงมุมปลอมไปจนถึงข้อความสุดป่วนและอื่นๆ อีกมากมาย—เพียงเพื่อแลกกับการได้เห็นปฏิกิริยาตอบสนอง

ในขณะที่ความพยายามอย่างไม่ลดละของโอตะคุงไม่สามารถเจาะเกราะหน้าตายอันคงเส้นคงวาของคาชิวาดะซังได้ การปะทะคารมและหยอกล้อกันจึงกลายเป็นเรื่องปกติในแต่ละวัน ทว่าโดยที่เขาไม่รู้ตัว การกระทำกวนๆ ของเขากลับประสบความสำเร็จในการดึงรอยยิ้มจางๆ ออกมาเป็นครั้งคราว—โดยที่เขาไม่ทันสังเกตเลยว่าตนเองได้เจาะทะลวงแนวป้องกันของเธอมาตั้งแต่แรกเริ่มแล้ว